با همکاری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و بیمارستان مسیح دانشوری و به سرپرستی دکتر جلال‌الدین غنوی، برای اولین بار در جهان به کمک تکنیک‌های مهندسی بافت، نای مصنوعی ساخته شد. در این طرح تحقیقاتی که بر روی مدل حیوانی با 70 درصد موفقیت به اتمام رسیده است، بافت‌های غضروفی نای به کمک مهندسی بافت و با استفاده از سلول‌های گرفته شده از خود شخص ساخته شده و نای تولیدی همان بافت نای طبیعی را داشته و از هیچ‌گونه سلول اضافی برخوردار نیست. با توجه به اینکه در ساخت نای مصنوعی از سلول‌های خود بیمار استفاده می‌شود، پیوند آن راحت‌تر بوده و احتمال پس زدن پیوند تقریباً به صفر می‌رسد.