از آنجا که بسیاری از رفتارهای ناهنجار کودکان ریشه در نیاز آنها به توجه و ارتباط عاطفی دارد، باید توجه داشت که کودکان گاهی برای جلب توجه والدین، رفتارهایی مانند لجبازی و نافرمانی نشان میدهند، در حالی که آنچه بیش از هر چیز به آن نیاز دارند، برقراری ارتباط عاطفی مؤثر با والدین است.
در زندگی پرمشغله امروز، بسیاری از والدین اگرچه از نظر فیزیکی در کنار فرزندان خود حضور دارند؛ اما فرصت کافی برای برقراری ارتباط عاطفی با آنها اختصاص نمیدهند. این در حالی است که بازی، یکی از مهمترین ابزارهای ارتباطی کودکان با دنیای اطراف و والدین محسوب میشود.
سحر و جادو و دخالت اجنه و شیاطین در زندگی افراد، بدون فراهم آوردن مقدمات و زمینههای اثرگذاری، جای هیچ نگرانی ندارد. اما مشکل آنجاست که در اکثر موارد مراجعه و مشاوره، افراد خود را درگیر این موضوع کرده و با افرادی در ارتباط بوده و برخی دستورات و کارها را ندانسته مرتکب شدهاند و زمینه ورود شیاطین را در زندگی خود فراهم آوردهاند.
والدینی که از سلامت عاطفی برخوردارند، بهتر میتوانند استرسهای زندگی را مدیریت کنند و در شرایط دشوار آرامش خود را حفظ نمایند. توانایی تنظیم هیجان در والدین باعث میشود تا در تعارضات، به جای واکنشهای تکانشی و پرخاشگرانه، به دنبال حل مسئله و گفتگو باشند. همچنین، سلامت عاطفی زوجین به آنها کمک میکند تا در مواقع استرس، به جای پنهانکاری یا کنارهگیری، صادقانه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و از یکدیگر حمایت عاطفی دریافت نمایند.
سلامت روان در خانواده آثار گستردهای بر جای میگذارد. برای کودکان، این سلامت به اعتماد به خود، مهارت حل مسئله، همدلی، احساس امنیت و رشد هیجانی سالم منجر میشود. برای نوجوانان، احتمال رفتارهای پرخطر را کاهش میدهد و به شکلگیری هویت سالم و توان «نه گفتن» به فشار همسالان کمک میکند.
کودکان هنگامی که از نظر درونی تحت فشار قرار میگیرند، رنج خود را به زبان کلمات نمیآورند؛ بلکه آن را به رفتار تبدیل میکنند. شناخت پنج هیجان زیربنایی که معمولاً در سنین رشد پنهان میمانند، به والدین کمک میکند تا پشت رفتارهای ناسازگار، پیام اصلی کودک را بشنوند.
خانوادهای که یاد گرفته است در زمین بازی با هم همکاری کند، در حل مشکلات خانه نیز همکاری بیشتری نشان میدهد. فرزندانی که در بازیهای گروهی یاد گرفتهاند شکست را بپذیرند و دوباره تلاش کنند، در زندگی نیز تابآوری بیشتری خواهند داشت.
زمانی که در منزل و گفتگوهای خودمانی مرتب از مشکلات موجود در کشور به بدترین روش صحبت میکنیم و درس خواندن را نوعی اشتباه معرفی میکنیم یا زمانی که پدر خانواده مرتب از شغل و فعالیتهایش گلایه میکند، طبیعی است که فرزندان این خانواده به تدریج از نگاه مثبت به آینده و زندگی پرتلاش دور میشوند و خود را با مخدرهایی چون موبایل، تبلت و فضای مجازی مشغول خواهند کرد.
خانواده، کهنترین و در عین حال پیچیدهترین نهاد اجتماعی بشر است. انسانی که در بستر آن متولد میشود، هویت مییابد، عشق را میآموزد و برای رویارویی با جهان خارج، زرهِ اعتماد به نفس میبافد. شاید به جرئت بتوان گفت که تمام آرزوهای فردی و حتی شکوفایی تمدنها، ریشه در کیفیت همین نهاد کوچک اما بنیادین دارد.