پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم)، نوشتن حدیث آن حضرت ممنوع شد. احادیث را جمع کردند و سوزاندند و گفتند: «حسبنا کتابالله». نقل حدیث پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) قدغن بود و این وضعیت تا حدود یک قرن ادامه داشت.
دلهای همهی زائران ایرانی بعد از بازگشت [از راهپیمایی اربعین]، مملو از تشکر از میهماننوازی مردم عراق بود و این نشانگر بزرگواری حداکثریِ عراقیها در میزبانی از زائران ایرانی است و این میهماننوازی و ارتباط همراه با مهر و محبت میان دو ملت جز با زبان هنر، قابل بیان نیست.
راهپیمایی اربعین قوّت اسلام است، قوّت حقیقت است، قوّت جبههی مقاومت اسلامی است که اینجور اجتماع عظیم میلیونی راه میافتند به سمت کربلا، به سمت حسین، به سمت قلّه و اوج افتخار فداکاری و شهادت که همهی آزادگان عالم باید از او درس بگیرند.
اهمّیّت اربعینِ اوّل این بود که رسانهی پُرقدرت عاشورا است. از روز عاشورا تا روز اربعین این چهل روز، چهل روزِ فرمانروایی منطقِ حق در میان دنیای ظلمانی حاکمیّت بنیامیّه و سفیانیها بود. رسانهی حقیقی [یعنی] فریاد زینب کبری، فریاد حضرت سجّاد؛ در کجا؟ در کوفه، در شام، در آنجایی که ظلمات محض بود؛ اینها بزرگترین رسانه بود.
وقتی که قطعنامهای که در همهی راهپیماییهای روز تاسوعا در شهرهای بزرگ و کوچک خوانده شد، آقای واعظ طبسی خطاب به جمعیت گفتند که مردم به طرف حرم بروید. قرار است امشب خطبه به نام امام خمینی خوانده شود. قرار است امشب آقای سید علی خامنهای به نام امام خمینی خطبه بخواند.
کاروان اهلبیت حضرت سیدالشهدا (علیهالسلام) پس از عاشورا در حالی راهی کوفه شد که در ظاهر هیچ نشانی از پیروزی با خود نداشت. مردان کاروان یا به شهادت رسیده بودند یا همچون حضرت امام سجاد (علیهالسلام) در بستر بیماری قرار داشتند.
مؤمن به هیچ کیفیّتی نباید ذلّت را قبول کند. شما میبینید امام حسین (علیهالسلام) فرمودند که ما ذلّت را نمیپذیریم. «هیهات منّا الذّلّه»، «أَبَا الله ذلک». خدا ابا دارد که ما ذلت را بپذیریم. ذلت تسلیم در مقابل کفار، ذلت پذیرش فشار کفار و تحمیل کفار؛ این ذلتها را مؤمن حق ندارد قبول بکند
او انسانی روشنبین و دوراندیش بود. با گذشت، علاقهمند به معنویات، وزین و با وقار، معتقد به حق و حقیقت و متمایل به اخبار آسمانی بود. همین شرافت برای او بس که همسر رسول خدا (ص) بود و گسترش اسلام به کمک مال و ثروت او تحقق یافت.