«امانوئل ماکرون» رئیسجمهور فرانسه اخیراً در اظهارنظری قابل تأمل گفته است: «شبکههای اجتماعی به دموکراسیهای ما آسیب میزنند؛ زیرا قطبیسازی ایجاد میکنند. در مواجهه با صحنههای خشونت، نوعی شوک و فلجشدگی به وجود میآورند؛ زیرا برخی پلتفرمها ابزاری برای بسیج بدترین عناصر هستند. آنها مورد استفاده قرار گرفتند تا جوانان، و افراد نهچندان جوان، را به مکانهایی بکشانند که جنایت، حمله و غارت در آنها رخ میداد. نوعی جدایی از واقعیت خشونت در این پلتفرمهای شبکههای اجتماعی وجود دارد.»
جماعتی که این روزها، شعار «وفاق ملی» آنها گوش فلک را کَر کرده، در دهه 90 و پس از فتنه 88، شعار «آشتی ملی» سر میداد. این طیف هیچگاه در اصرار خود برای «آشتیملی» توضیح ندادند که مگر ملت با یکدیگر در قهر و تقابل به سر میبرند که «آشتی ملی» ضرورت پیدا کرده باشد؟!
در ماههای اخیر، اشرار جنایتکار بهواسطه فضایی که تروریستهای رسانهای در خارج از کشور و مزدوران دشمن در داخل مهیا کردند، ۶۷ نفر از مدافعان امنیت را با وحشیانهترین شکل ممکن، به شهادت رساندند.