در سال 1400 مرحله اول ابر رایانه سیمرغ با توان پردازشی بیش از یک پتافلاپس (یک میلیون میلیارد عملیات ممیز شناور ۶۴ بیتی در ثانیه) و با ۵۰۰ ترافلاپس در دانشگاه صنعتی امیرکبیر رونمایی شد. ظرفیت پردازشی این ابررایانه تا پنج پتافلاپس با استفاده از زیرساخت فعلی در مرحله دوم و تا ده پتافلاپس در مراحل بعدی قابل افزایش است.

توان پردازشی فعلی سیمرغ در کاربردهای فوق سریعی که نیاز به دقت محاسبات ۶۴ بیتی ندارد؛ مانند هوش مصنوعی و یادگیری عمیق تا انتهای مرحله اول برابر با ۳۰ پتافلاپس (۳۰ میلیون میلیارد عملیات ممیز شناور ۱۶ بیتی تُنُک در ثانیه) است. زیرساخت سیمرغ در فضایی به مساحت تقریبی ۲۵۰ مترمربع با قابلیت گسترش به ۴۰۰ مترمربع و با ظرفیت ۴۲ رک (قابل گسترش به ظرفیت ۸۴ رک) بر مبنای سطح سوم استاندارد ۹۴۲TIA- ساخته شده و می‌تواند از توان پردازشی پنج پتافلاپس پشتیبانی کند.

در بستر پردازشی سیمرغ از آخرین فناوری‌های سخت افزاری و نرم افزاری موجود در دنیا استفاده شده و آن را به قدرتمندترین و بروزترین ابر رایانه کشور تبدیل کرده است. از سیمرغ می‌توان در هوش مصنوعی، تحلیل کلان داده، اینترنت اشیاء، تصویرسازی، بازی‌سازی و پویانمایی، شبیه‌سازی‌های علمی، هواشناسی، تحلیل داده‌های ژنتیک و دیگر کاربردهای علمی که به توان پردازشی بسیار زیاد نیاز دارند استفاده کرد.

جامعه هدف این ابر رایانه، تمامی پژوهشگران مراکز پژوهشی و دانشگاهی کشور، مهندسان در صنایع مختلف، شرکت‌های دانش بنیان، استارت آپ‌ها و همچنین سازمان‌های دولتی و خصوصی از جمله بانک‌ها، بیمارستان‌ها، شهرداری‌ها و دیگر نهادهایی هستند که برای انجام تحقیقات، توسعه خدمات و یا تحلیل داده‌ها در کاربردهای راهبُردی و مهم کشور نیاز به بستر پردازشی قدرتمند دارند.

با ظرفیت پردازشی راه‌اندازی شده در مرحله فعلی سیمرغ، ایران جزو ۳۰ کشوری است که دارای ابررایانه‌هایی با ظرفیت پتافلاپسی هستند و البته کشورهایی که دانش فنی طراحی و ساخت ابررایانه در مقیاس پتافلاپس را دارند بسیار کمتر از این تعداد می‌باشند. برای طراحی و ساخت ابر رایانه سیمرغ ۱۰۰ میلیارد تومان هزینه شده است.