امام باقر علیه السلام فرمودند:  به خدا سوگند که او (مهدی (علیه السلام)) مضطر (حقیقی) است که در کتاب خدا آمده می فرماید: «اَمَّن یجیب المضطر اذ ادعاه و یکشف السؤ...» بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٤١ 

تاریخ تکرار می‌شود

«الَّذِینَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِیمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ؛ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ)» (آل عمران، ۱۷۳ و ۱۷۴)
شایعه کردند که دشمنان تمام قوایشان را جمع کرده‌اند: «قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ»؛ نیروهای دشمن با هم ائتلاف کرده‌اند که شما را نابود کنند؛ شما در مقابل آنان چه مقاومتی می‌توانید بکنید؟!
مسلمان‌ها چه کار کردند؟ «فَزَادَهُمْ إِیمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ»؛ این‌ها نه تنها نترسیدند؛ بلکه بر ایمانشان افزوده شد: «فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ»
این روزها توطئه‌های آمریکا که واقعیت هم دارد، برای محاصره ایران اسلامی است؛ چون استکبار جهانی بعد از کمونیسم، تنها دشمنی که برای خود می‌شناسد، همین اسلام است. البته اسلامی که در جمهوری اسلامی است؛ اسلام ناب محمدی؛ وگرنه اسلام‌هایی که در بعضی از کشورهای اسلامی هست، برای آن‌ها ضرری ندارد؛ زیرا این کشورهای اسلامی گاهی به آن‌ها کمک هم می‌کنند!
اسلام، انقلابی است که آن‌ها نمی‌توانند آن را به زانو دربیاورند. توطئه کردند تا این کشور را از اطراف محاصره کنند: از یک طرف، همسایه غربی، عراق، هشت سال با ما جنگید؛ از طرف دیگر، در جنوب، قوای آمریکا به خلیج فارس آمد و ما را محاصره کردند؛ از یک سو در شمال، ترکیه و آذربایجان را با اسرائیل هم‌پیمان کردند. تنها از قسمت شرقی، یعنی افغانستان، مشکلی نداشتیم که به این کشور هم حمله کردند تا شاید آنجا را به زانو درآورند و تصرف نظامی کنند و ایران را بین این چند کشور در محاصره قرار دهند تا نابود کردن آن آسان شود. تصور این‌ها همان خیال‌هایی است که «احزاب» در صدر اسلام برای مسلمان‌ها داشتند. (جنگ احزاب)
به هر حال، تاریخ است و تکرار می‌شود. منظور این است که در آن هنگام که تمام دشمنان اسلام با هم اتحاد و اتفاق کردند تا اسلام را از بین ببرند، وقتی به مسلمان‌ها گفتند: «مردم همه نیروهایشان را گذاشته‌اند تا شما را از بین ببرند، پس بترسید»، گفتند: نه، ما ترسی نداریم. ما خدا را داریم؛ «حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ». نه تنها نترسیدند و خودشان را نباختند؛ بلکه بر ایمانشان هم افزوده شد؛ «فَزَادَهُمْ إِیمَانًا».
مرحوم علامه مصباح یزدی، سال ۱۳۸۰