شهید داریوش رضایی‌نژاد صبح پنج‌شنبه ۲۹ بهمن سال ۱۳۵۶ در شهرستان آبدانان از شهرستان‌های استان ایلام به دنیا آمد.

ایشان از همان اویل کودکی در سخن گفتن و دیگر اعمال خود، نبوغ خود را به اطرافیان نشان داد. وی همچنین به‌واسطه‌ی اینکه جثه‌اش ظریف‌تر و کمی ریزتر از هم سن و سالانش بود، همراه با متولدین ۱۳۵۷ وارد دوره ابتدائی شد و همیشه با هوش و توانایی خود، معلم و دانش آموزان را تحت تأثیر قرار می‌داد. ایشان کلاس سوم ابتدائی را طی تابستان گذراند و دیگر سال‌های دوره ابتدائی شاگرد اول و نماینده کلاس بود.

در دوره راهنمایی با توجه به ظرفیت هوشی بسیار بالای داریوش، مقطع دوم را نیز در تابستان گذراند و با توجه به سرعت بالا در کسب مدارج علمی توانست پیش از هم‌کلاسی‌های خود دوره متوسطه را به پایان رساند و در تیرماه ۱۳۷۳ دیپلم خود را در رشته ریاضی دریافت نمود. دکتر داریوش رضایی‌نژاد چندین بار در مسابقات علمی استان ایلام، مقام اول را کسب کرد.

وی همچنین در مهرماه ۱۳۷۳ در رشته مهندسی برق، گرایش قدرت، در دانشگاه پذیرفته شد. ایشان با وجود پذیرش در بسیاری از رشته‌های مهندسی در دانشگاه‌های معتبر تهران، اصفهان، شیراز و... بنابر انتخاب خود، وارد دانشگاه صنعتی مالک اشتر اصفهان شد.

شهید والامقام رضایی‌نژاد با وجود نبوغ ذاتی در امور کارگاهی و آزمایشگاهی که از ویژگی‌های تمامی نوابغ و مخترعان است، در تحصیل و پذیرش و اجرای دانشگاهی نیز بسیار منظم و کوشا بود. ایشان ضمن فراگیری و کسب تجربه در رشته خود، در زمینه استفاده از رایانه و علوم کامپیوتری بسیار توانا بود. با داشتن چنین توانایی‌هایی، داریوش توانست در مدت هفت ترم و با رتبه اول و به عنوان دانشجوی برتر دانشگاه، از دانشگاه خود فارغ التحصیل شود. 

شهید دکتر داریوش رضایی‌نژاد به‌محض فارغ التحصیلی، به عنوان پژوهشگر در مراکز مهم تحقیقاتی و علمی کشور مشغول به کار شد. در عرصه‌ای که فعالیت داشت، توانایی فراوانی داشت و نبوغ و تلاش خود را در مسیر خدمت به وطن خویش قرارداد. در همان نخستین سال شروع به کار، در آزمون کارشناسی ارشد سال ۱۳۷۸ در رشته مهندسی برق، گرایش قدرت، در دانشگاه دولتی ارومیه پذیرفته و مشغول به ادامه تحصیل در دوره کارشناسی ارشد شد.

شهید رضایی‌نژاد با قبولی در تمام مراحل آزمون دکترا، سال ۱۳۹۰ در دانشگاه خواجه نصرالدین طوسی پذیرفته شد؛ اما با تأسف بسیار، فرصت به پایان رساندن این مقطع تحصیلی را نداشت و در تاریخ 1/05/1390 توسط سرویس جاسوسی اسرائیل «موساد» که نتوانستند این دانشمند هسته‌ای پر توان و وطن‌دوست را تحمل کنند، به شهادت رسید و در جوار بهترین‌های عالم بشریت در نزد خداوند جای گرفت.

شهید گرانقدر در طول خدمت پربار خود، چندین مقاله در حوزه تخصصی خود نگاشت و بسیاری از طرح‌های تحقیقاتی را رهبری و اجرا نمود.

در پی همین فعالیت‌های علمی از دانشگاه‌های متعدد اروپایی جهت ادامه تحصیل و فعالیت پژوهشی از وی دعوت به عمل آمد. این دانشمند مهین دوست به‌رغم همه این فرصت‌ها، به واسطه عشق به این آب و خاک و روحیات خاص خود که همیشه خود را نمونه یک ایرانی متعهد می‌دانست، به همه آنها نه گفت.

شهید داریوش رضایی‌نژاد در چند سال اخیر ضمن تدریس و انجام فعالیت‌های تحقیقاتی، مسئول اجرای بسیاری از طرح‌های تحقیقاتی در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی و خواجه نصیرالدین طوسی بودند.