جنگ ۲۰۲۶ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نقطه‌ی عطفی در تاریخ نظم بین‌الملل بود. آنچه در هفت ماه گذشته رخ داد، نه یک درگیری نظامی معمولی؛ بلکه رویارویی یک ابرقدرت با اراده‌ی تزلزل‌ناپذیر یک تمدن کهنسال بود. نتیجه‌ی این رویارویی، فروپاشی توهم جهان تک‌قطبی و طلوع نظم چندقطبی با محوریت ایران است.

ایران از این جنگ نه به‌عنوان یک دولت شکسته؛ بلکه به‌عنوان قدرتی مسلط در غرب آسیا و بازیگری تأثیرگذار در معادلات جهانی بیرون آمده است. این ایران است که با ایستادگی در تنگه‌ی هرمز، اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار داده است. این ایران است که با دانش پهپادی خود، توازن قدرت در اوکراین را تغییر داده است. این ایران است که با مقاومت تاریخی خود، افسانه‌ی قدرت مطلق آمریکا را برای همیشه در هم شکسته است.

چین و روسیه، قدرت‌های بزرگ و دوستان راهبردی ایران هستند؛ اما هیچ‌کدام به اندازه‌ی ایران در شکل‌دهی به نظم نوین جهانی نقش‌آفرین نبوده و نخواهند بود. آنان بیش از آنکه به ایران نیاز داشته باشند، به پایداری و پایمردی ایران در برابر دشمن مشترک نیازمندند.

نظم تک‌قطبی که واشنگتن پس از فروپاشی شوروی بر جهان تحمیل کرد، از همان آغاز یک توهم بود، و ایران در سال ۲۰۲۶ این توهم را برای همیشه به پایان رساند. جهانیان اکنون شاهد طلوع نظمی جدید هستند؛ نظمی چندقطبی که ایران یکی از ارکان اصلی آن است. جهان تک‌قطبی به پایان رسیده است؛ ایران و ملت بزرگ آن، معماران این پایان تاریخی بوده‌اند.