۱- نیروهای مسلح شجاع و غیرتمند ما، هیچ‌یک از حملات آمریکا به کشورمان را بی‌پاسخ نمی‌گذارند، که اقدامی بایسته و شایسته تقدیر و قدردانی است. در این میان اما، نکته‌ای هست که نمی‌توان و نباید به آسانی از آن عبور کرده و نادیده گرفته شود. توضیح آنکه آمریکا به سران آن دسته از کشورهای عربی که در خاک آن‌ها پایگاه نظامی دارد، به چشم نوکران دست‌نشانده‌ای می‌نگرد که جان و مال آن‌ها را در اختیار دارد. دولت‌های آمریکا اصرار داشتند که این نکته پوشیده بماند و با وجود تمامی اسناد و شواهدی که از این واقعیت تلخ حکایت می‌کند، علنی شدن آن را به مصلحت نمی‌دانستند؛ اما دونالد ترامپ این پرده‌پوشی را کنار گذاشته و بارها به صراحت اعلام کرده است که این کشورها نقش «گاوهای شیرده»! آمریکا را دارند و حتی در اوج بی‌ادبی، بوسیدن «....»! خود را شرط مذاکره با آن‌ها اعلام کرده است. از این روی، بدون کمترین تردید و با یک حساب سرانگشتی می‌توان نتیجه گرفت که آمریکا خسارت‌های ناشی از حملات موشکی و پهپادی ایران به پایگاه‌های نظامی خود در کشورهای یاد شده را از دولت‌های دست‌نشانده این کشورک‌ها دریافت می‌کند! با این توجیه مضحک که پایگاه‌هایش برای حفظ امنیت این کشورها بوده است! 

۲- بدیهی است که حملات موشکی و پهپادی ما به پایگاه‌های آمریکا و زیرساخت‌های این دسته از کشورها، منطقی و قانونی است و نباید متوقف شود؛ چرا که کشورک‌های یاد شده، خاک و امکانات خود را برای حمله به ایران در اختیار آمریکا و رژیم صهیونیستی نهاده‌اند و از این روی در حملات و جنایات آن‌ها سهیم بوده و دشمن تلقی می‌شوند و باید به شدت سرکوب شوند؛ ولی در این میان نباید حمله به اصلی‌ترین و حساس‌ترین نقطه آسیب‌پذیر آمریکا یعنی رژیم صهیونیستی را نادیده گرفت. رژیم صهیونیستی، سگ هار و یکی از ایالت‌های آمریکاست. به بیان دیگر حمله به این رژیم، حمله مستقیم به خود آمریکا تلقی می‌شود. اگر هنوز بُرد موشک‌ها و پهپادهای ما برای حمله به خاک آمریکا کافی نیست؛ چرا رژیم صهیونیستی را که نزدیک‌ترین ایالت آمریکا به کشورمان است، مورد حمله قرار نمی‌دهیم؟! گزارش‌های فراوان و مستندی از اوضاع و شرایط بسیار وخیم و شکننده این رژیم حکایت می‌کند و بی‌تردید، حمله به زیرساخت‌ها و مراکز حساس آن، ضربات ویران‌کننده و سختی به آمریکاست. 

۳- پیش از این (۱۱ خرداد ماه سال جاری) در یادداشتی با عنوان «نگذارید آمریکا از این کوچه فرار کند»! به ترفند مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی با هدف نجات اسرائیل از حملات ایران اشاره داشته و آورده بودیم؛ «آمریکا، رژیم صهیونیستی و برخی از کشورهای عربی، اگرچه با اسم و رسم و نام‌های جداگانه‌ای شناخته می‌شوند؛ ولی برخلاف نام‌های متفاوتشان، هویت واحد و یکسانی دارند. تنها تفاوتشان در میزان و اندازه سهمیه‌ای است که در این واحد - صد البته پلید 

به آن‌ها داده شده است. از این روی اگر در دستگاه محاسباتی خود، اسرائیل را از آمریکا و یا سران دست‌نشانده برخی از کشورهای عربی را از آمریکا و اسرائیل جدا تلقی کرده و برای هر یک از آن‌ها حساب جداگانه‌ای بازکنیم، به یقین در گرداب یک خطای فاحش گرفتار شده‌ایم». 

۴- شواهد موجود حکایت از آن دارند که امارات به انبار تسلیحاتی و محل استقرار جنگنده‌های رژیم صهیونیستی و هواپیماهای سوخت‌رسان آمریکا تبدیل شده است و آمریکا برای آنکه امارات را از اهداف تلافی‌جویانه ایران دور کند، حملات خود به خاک ایران را از پایگاه‌های کویت و بحرین و اردن انجام می‌دهد و ما نیز به پایگاه‌های آمریکا در کشورهای مورد اشاره حمله می‌کنیم که اقدام بایسته‌ای است و نباید متوقف شود؛ ولی از آنجا که آمریکا و اسرائیل و کشورک‌های عربی یاد شده، در جنگ علیه ایران هویت واحد و جدایی‌ناپذیری دارند، تمامی آن‌ها می‌توانند و باید در فهرست اهداف مشروع و قانونی حملات تلافی‌جویانه ما قرار داشته باشند. این نقاط، پاشنه آشیل - یا به تعبیر خودمان «چشم اسفندیار» - آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند و حمله به این مراکز، همزمان و همراه با بستن تنگه هرمز و باب‌المندب، آمریکا را به زانو در می‌آورد.

 

اساتید حقوق: تنگه هرمز، سرمایه ملی ایران است