به نوشته خبرگزاری مهر، صبح روز شنبه ۱۷ دی ماه سال ۱۳۵۶ بود که روزنامه اطلاعات، مقالهای تحت عنوان «ایران و استعمار سرخ و سیاه» را به قلم فردی به نام «احمد رشیدی مطلق» که بسیاری گفتهاند، این فرد اساساً وجود خارجی نداشته، منتشر کرد که پیامدهای این اتفاق موجب شد تا مسیر پیروزی انقلاب اسلامی راه بازگشتی نداشته باشد و موجب تسریع در وقوع بزرگترین انقلاب تاریخ معاصر شود.
محتوای این مقاله اهانتهایی را نسبت به امام خمینی (ره) روا داشته بود و نویسنده، امام راحل را مخالف اصلاحات و مرتجع خوانده و او را عامل استعمار انگلیس و دارای اصل و نسب هندی معرفی کرده بود.
همه مؤلّفان شیعه و سنّی سبب ملقب شدن آن حضرت را به «باقر» را دانش فراوان ایشان دانستهاند و غالباً این نامگذاری را از پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) میدانند که جابر بن عبداللّه انصاری از آن حضرت نقل کرده است.
در منابع شیعی روایاتی نقل شده است که بر طبق آنها امام باقر (علیه السلام) از پوشیدن لباس خوب و پاکیزه و تهیّه غذاهای خوب در خانه دریغ نداشتند و خصوصاً برای رعایت حال برخی از افراد خانه، این کار را لازم میدیدند.
حضرت آيت الله العظمي سبحاني: در قرآن کريم از گروه السابقون در اسلام تجليل فراوان صورت گرفته است. جعفر بن ابي طالب نيز از نخستين افرادي بود که به اسلام گرويد و از السابقون به شمار مي آيد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی پژوهشکده تاریخ معاصر؛ در اوایل قرن بیستم، در ایران جنبشهای سیاسی مهمی شکل گرفت که تأثیرات عمیقی بر ساختار اجتماعی و سیاسی کشور برجای گذاشتند. دو تن از چهرههای مشهور این دوره، میرزا کوچکخان جنگلی و شیخ محمد خیابانی، هر یک با روشهای متفاوتی برای مبارزه با بیگانگان و استقرار حاکمیت ملی و مشروطه واقعی تلاش کردند. این نوشتار به بررسی شاخصههای فکری و اجرایی این دو رهبر انقلابی اختصاص یافته و تلاش شده است در این بررسی، تفاوتها و شباهتهای رویکردهای آنها تحلیل شود.