صمیمیت زندگی، به استحکام عشق و علاقه بر زندگی است و اگر عشق نباشد، زندگی جهنمی و بیروح خواهد شد. اظهار محبّت در خانواده میان زن و مرد و فرزندانشان، خانه را به بهشت تبدیل مینماید.
متأسفانه، با فراگیری فناوری، ارتباط کلامی خانواده به کمترین اندازه نزدیک میگردد. به عبارت بهتر، خانواده از حالت صمیمی و دوستانه، تبادل افکار و حل مسائل، به گذراندن اوقات در زیر یک سقف تبدیل شده است؛ بنابراین صحبت نمودن با تبسم باعث میشود تا شمیم دلانگیز دوستی، محیط خانواده را معطر کند.
خانواده به عنوان یک نظام اجتماعی، شامل گروهی از افراد میباشد که از مسیر ازدواج باهم زندگی میکنند. رابطه افراد خانواده، رابطهی ژرف و چندوجهی است که دارای تاریخچه و اهداف مشترک است. عمدتا در این نظام، افراد، توسط خواستهها و دلبستگیهای عاطفی نیرومند متقابل با هم پیوند دارند.
پوشش عمل پسندیده و حسن است؛ زیرا انسان به خاطر پوشش، احساس شرم نمیکند؛ بلکه احساس آرامش میکند. ولی انسان از ناپوششی احساس شرم میکند. چنان که این احساس شرم برای حضرت آدم و حوا اتفاق افتاد. بنابراین، ناپوششی بنا به حکم عقل، عملی قبیح و نکوهیده است و پوشش، امر عقلانی است.
من نیز به افراطگویی عاری از عمل در باب فضیلت بد گمانم؛ ولی به تفریطگرایی، بیشتر بد گمانم. چون زمانه در تفریط به سر میبرد و نه در افراط.
رد صلاحیت متقاضی استخدام در ادارات حکومتی، نه تفتیش است و نه مجازات و نه سلب حقوق شهروندی. اگر به این مجازات میگویید، بروید ببینید که همین آقای آشنا، (مشاور رییسجمهورقبلی)، چه مجازاتی که بر مستخدمین محل کار خود نکرده است.
سخن به درشتی بلند نکنید که درشتگویی نشانه حقطلبی نیست. ادبیات خشم را در جای خود بکار برید تا مرضی خداوندگار قلم و میزان باشد و تسکین درد و رنج مردم.
ما همه رها شده الهی هستیم، چون خدا ما را فقط بنده خود خلق کرده است، مگر آن که خود نخواهیم. آنگاه است که طاغوت را در خود میآفرینیم و بعد گمان میکنیم حقطلب و طاغوت ستیز شدیم.