حضرت آیت‌الله نوری همدانی از جمله مراجع مبارزی است که بعد از انتخابات 88 ش و جریان فتنة بعد از آن، ایشان به دفاع تمام عیار از ولایت و انقلاب و راه امام پرداختند. از جمله، جملات درافشانی که ریشه قرآنی دارد، این شعر او برای دسته‌های انقلابی بود که فرمودند:

امام ما کوثر است / دشمن او، ابتر است

خامنه ای کوثر است / دشمن او ابتر است 

این شعر، اشاره به سورة مبارکة «کوثر» دارد که خدای حکیم، خطاب به نبی خاتمش می‌فرماید:

حجت الاسلام و المسلمین فقیهی می‌گوید: بعد از آنکه مرحوم آیت الله بهجت، پیام داده بودند که باید آیت الله سید علی خامنه‌ای را ببینند و ایشان را نیز دیدند، چند روز بعد دوباره حضرت آیت الله العظمی بهجت فرمودند: به آیت الله خامنه‌ای بگویید که یک نفر بفرستند، من با ایشان کار دارم. مقام معظم رهبری نیز آیت الله محمدی گلپایگانی را به خدمت حضرت آیت الله بهجت فرستادند. آیت الله بهجت، دوباره تأکید کردند که به آقا بگویید: من برای سلامتی شما، هر کاری که لازم بود انجام دادم؛ خودتان هم یک کاری انجام دهید! 

حجت‌الاسلام مروی با نقل خاطره‌ای چنین می‌گوید:

درس خارج از ایشان (رهبر شهید) خیلی کار می‌برد. به انصاف از درس‌های بسیار خوب حوزه هم است. یک‌بار به آقا عرض کردم: آقا دوستان رادیو، مایلند درس شما را پخش کنند و درس برخی از مراجع قم را هم پخش می‌کنند. پرسیدند آیا درس همه پخش می‌شود و این امکان برای همه است، گفتم نه، مگر رادیو چه‌قدر ظرفیت دارد؟ گفتند: پس من هم نمی‌خواهم پخش شود. 

در ایران معلولین مثل من زیاد هستند

حضرت آیت‌الله‌العظمی ناصر مکارم شیرازی در دیدار جمعی از سیاستمداران مصری گفتند:

امروز گوش شنوا برای شنیدن پیام اسلام فراوان است و اگر دو کشور مصر و ایران دست به دست هم دهند و پیام اسلام را به گوش جهان برسانند، اسلام دین آینده جهان خواهد شد. افق آینده با بیداری جهان اسلام روشن است و دشمنان چه بخواهند و چه نخواهند، محکوم به شکست می‌شوند. 

این مرجع تقلید در پاسخ به سؤالی درباره «رابطه علما با دولتمردان در جمهوری اسلامی» اظهار فرمود:

آیت‌الله مکارم، در درس خارجشان به اشاره به اهمیت سخنان امام خامنه‌ای – در دوره ریاست‌جمهوری‌شان – می‌فرماید:

 هر کسی سخنان جامع و مفصل ایشان را می‌شنید، تصور می‌کرد که ایشان – با همه مشغله‌ای که دارند – هیچ کاری به جز تنظیم این سخنرانی نداشته‌اند.

سال 70 حضرت آقا به قم مشرف شده بودند و در فیضیه مستقر بودند. در کتابخانه دیداری با جمعی از طلبه‌های جانباز داشتند. بعد آمدند بالا نماز و ناهار و در اتاق استراحت می‌کردند. مرا صدا زدند. رفتم خدمتشان. دیدم یک نامه هفت هشت صفحه‌ای از این کاغذهای بزرگ، با خط ریز نوشته شده بود. این نامه را یک جانباز به ایشان نوشته بود و در همان دیدار به آقا داده بود.

حجت‌الاسلام و المسلمین «احمد مروی» در خاطره‌ای از رهبری شهید این‌گونه نقل می‌کند: