در اوج التهابات حاکم بر روابط ایران و امریکا، حسن روحانی در یک اظهارنظر وحدت‌شکن و انسجام‌سوز، باز دیگر به میز وعظ و خطابه نشست و برای ناوهای کدخدا به خوش رقصی پرداخت.

یک وبگاه بدسابقه، ضمن تحریف مواضع صریح رهبر انقلاب، مدعی تغییر در مبانی نظام شد!

انصاف‌نیوز، تعبیر رهبر انقلاب درباره امکان اصلاح روش‌ها را تحریف کرده و مدعی شد که رهبر انقلاب تغییر مبانی نظام را بدون اشکال می‌داند.

این وبگاه در گذشته هم به کرّات مرتکب جعل و تحریف شده و مدیر آن با وجود تقلای فراوان برای گرفتن غنیمت انتخاباتی و تصدی مناصب دولتی، ناکام ماند.

روزنامه متعلق به رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت می‌گوید اغتشاشگران محصول تربیت همین نظام آموزشی معطوف به دین و انقلاب هستند و نباید مسئولیت آن‌ها را گردن دیگری انداخت.

این روزنامه در مقاله‌ای به قلم محکوم پرونده فروش اطلاعات به بیگانگان نوشت: «این یادداشت را قبلاً برای بخش آموزش عمومی (مدرسه) نوشتم، همزمانی با اعتراضات موجب شد که انتشارش را به تاخیر بیندازم. ولی با حضور گسترده جوانان در اعتراضات و بعضاً خشونت‌هایی که به آنان نسبت داده می‌شود و پیامک‌های پیاپی پلیس خطاب به خانواده‌ها برای مهار فرزندانشان به این نتیجه رسیدم که آن را منتشر کنم.

روزنامه متعلق به رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت، با انتقاد از اصلاح‌طلبان تاکید کرد: شما که به پزشکیان انتقاد می‌کنید، زمان خاتمی و روحانی از آن‌ها هم عبور کردید!

یک دیپلمات سابق و غرب‌گرا گفت: سیاست خارجی ما نامتوازن است و ما امتحان نکردیم که ببینیم با ترامپ به توافق می‌رسیم یا نه!

کوروش احمدی به وبگاه اجاره‌ای «انتخاب» گفت:

شماری از حامیان سیاسی و اقتصادی آقای پزشکیان در انتخابات 1403، به جای پاسخگویی درباره سوءمدیریت اقتصادی دولت در برخی حوزه‌ها و عذرخواهی از مردم، خواستار حذف بودجه نهادها شدند تا به‌زعم خود، افکار عمومی را دنبال نخود سیاه بفرستند.

یافته‌های علم روان‌شناسی، دقیقاً خلاف ادعای آقای سریع‌القلم است. کسانی که خود تجربه فقر و محرومیت داشته‌اند، درد دیگران را عمیق‌تر حس می‌کنند؛ بنابراین در موقعیت واقعی، کمتر خودمحور و بیشتر مسئولیت‌پذیر عمل می‌کنند. در حالی که افراد طبقه بالا که کمتر با رنج واقعی مواجه شده‌اند، به‌تدریج حس «استحقاق» در آن‌ها رشد می‌کند و همدلی‌شان کاهش می‌یابد.

عضو حزب منحله مشارکت ادعا کرد: حاکمیت نه خود از مجرای «دولت‌های هماهنگ» توانست گامی به سوی «تعالی» بردارد، و نه اجازه داد دولت‌های دارای پروژه توسعه (ولو با قرائت‌های مختلف) امر «توسعه» را پیش ببرند. سعید حجاریان در مقاله‌ای نوشت: زمانی که درباره دولت و کارویژه‌های اصلی آن تأمل می‌کنیم، غالباً ذهن ما بر دو حوزه امنیت و اقتصاد متمرکز می‌شود. در پرتو این مسئله است که رهیافت‌های توسعه، امنیت ملی، تعاملات منطقه‌ای و بین‌المللی، و همچنین عدالت واجد معنا می‌شوند و نسبت به یکدیگر تقدم و تأخر پیدا می‌کنند.