تجربه تفاهمنامه اسلامآباد را باید مجموعهای از درسها و هشدارها برای نظام تصمیمگیری و سیاست خارجی ایران به شمار آورد. مهمترین مسئله در این میان، فاصله میان «تعهدات روی کاغذ» و «واقعیت اجرای تعهدات» است؛ فاصلهای که در توافقات با دولت پیمانشکنی مانند آمریکا، میتواند هزینههای سنگینی برای طرف مقابل ایجاد کند.
رحلت مرجع عالیقدر و استوانه علم رجال، حضرت آیتاللهالعظمی حاج سید موسی شبیری زنجانی (قدساللهنفسهالزکیه)، ضایعهای جبرانناپذیر برای جهان تشیع، حوزههای علمیه و میراث علمی اسلام است. فقیهی که از همان دوران حیات پدر آیتالله العظمی سیداحمد زنجانی، پا به پای او در مبارزات روحانیت علیه طاغوت حضور داشت و نامش در چند اعلامیه و نامه سرگشاده مشهور علیه مقامات وقت دیده میشود.
در ادبیات کلاسیک علوم سیاسی، مفهومی وجود دارد که شاید بیش از هر زمان دیگری، امروز برای درک تحولات امنیتی خلیج فارس نیازمند بازخوانی آن هستیم: «تاکتیک سالامی». این اصطلاح که نخستینبار توسط ماتیاش راکوشی، سیاستمدار کمونیست مجارستانی، برای توصیف حذف تدریجی رقبای سیاسی ابداع شد و بعدها توسط توماس شلینگ در چارچوب نظریه بازیها در دوران جنگ سرد بسط یافت، اکنون بار دیگر در قامتی تازه، تهدیدات جدیدی را برای امنیت ملی ما بازتعریف میکند.
از منظر حقوق بینالملل، ترور یک مقام عالیرتبه سیاسی یا دینی، حذف فیزیکی یک فرد عادی نیست؛ بلکه اقدامی است که میتواند ساختار تصمیمگیری، امنیت ملی، افکار عمومی، روابط خارجی و حتی نظم منطقهای را تحت تأثیر قرار دهد.