از سال 1401 و پس از فتنه ززآ، وضعیت جامعه ایران مختصات جدیدی پیدا کرد و گفتار سیاسی خاصی نیز متناسب با این مختصات جدید شکل گرفت. در وضعیت جدید جامعه ایران که پس از غائله مهسا شکل گرفت، دو طیف اجتماعیِ کاملاً متضاد از مردم در برابر یکدیگر قرار گرفتند. 

طیف نخست شهروندانی بودند که در ایجاد فتنه ززآ و غائله کشف حجاب و تن‌نماییِ پس از آن نقش محوری داشتند و طیف دوم شامل بخشی از بدنه مذهبی جامعه که نسبت به این وضعیت به شدت معترض بودند.

در پیام رهبر عزیز انقلاب به مناسبت هفته دولت که خطاب به مسئولان و علی‌الخصوص دولت محترم صادر شده بود، تأکید شد که «هر اقدام در هر یک از کلان‌عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، امنیتی، و اقتصادی باید با ملاحظه‌ی پیوست مربوط به انسجام اجتماعی صورت بگیرد.» یکی از این کلان‌عرصه‌های فرهنگی هم موضوع اباحه‌گری و امنیت اخلاقی جامعه است. این سلسله یادداشت‌ها درصدد ارائه طرحی از نحوه مواجهه با مسئله اباحه‌گری با ملاحظه‌ی «پیوست انسجام اجتماعی» برای دولت محترم و حاکمیت جمهوری اسلامی می‌باشد. امیدوارم مفید واقع گردد.