در سال ۱۸۰۱م، سرجان ملکم، سفیر وقت انگلستان، موفق شد قراردادی با ایران علیه دولتهایی که به هندوستان چشم داشتند، منعقد کند. در این هنگام، ناپلئون هنوز به عنوان امپراتور فرانسه منصوب نشده بود و فرانسه در کشاکش قدرت قرار داشت و به صورت شورایی اداره میشد.
هرچند علما پیش از آغاز جنگهای اعراب و اسرائیل بهشدت علیه ایجاد رژیم اشغالگر اسرائیل در سرزمینهای فلسطینی واکنش نشان داده و موجودیت این رژیم را به چالش کشیده بودند، مبارزه علما با اسرائیل پس از آغاز نبرد میان طرفین وارد مرحله جدیدی شد.