مرحوم آیت الله حائری شیرازی:

چرا می‌گوییم «جِهادُ المَرأَةِ حُسنُ التَّبَعُّلِ»؛جهاد زن، خوب شوهرداری کردن است؟ چرا نمی‌گوییم جهاد مرد هم خوب زن‌داری کردن است؟!

ابلیس ۶۰۰۰ سال عبادت کرد. وقتی به او گفتند بر آدم سجده بکن، نکرد. اگر بر آدم سجده کرده بود، این ۶۰۰۰ سالش مقبول واقع می‌شد؛ پس دو نوع عبادت داریم: عبادت از نوعِ ۶۰۰۰ ساله، و عبادتِ از نوعِ سجده بر آدم.

شما مردها می‌دانید اطاعتی که خانم‌ها [در بعضی امور، واجب است که] از شما بکنند، از نوع چه عبادتی است؟ و وظایفی که شما نسبت به همسرتان انجام می‌دهید، از نوع چه عبادتی است؟ 

انجام وظایف مرد نسبت به همسرش، از نوع عبادت ۶۰۰۰ ساله است! چرا؟ چون همراه با آقایی است، همراه با عزت است. اما اطاعت زن از شوهر، از نوع «سجده بر آدم» است؛ چون همراهش پا گذاشتن روی عزت است. این اطاعت، بسیار تلخ است! تلخی‌اش مثل تیر باران شدن در جهاد است. مثل شمشیر خوردن در جهاد است. 

از این جهت، مردها یک عبادت از نوع «سجده بر آدم» را بدهکارند. با نماز و روزه و حج و این ها کارشان نمی‌شود. باید به میدان جنگ بروند تا معلوم بشود منافق هستند یا مؤمن؟ شما مردها باید بروید جهاد و آنجا مخالفت با نفس بکنید تا از نوع سجده بر آدم بشود. 

سجده بر آدمِ زن‌ها این است که حرف مرد را گوش کنند، اما «سجده بر آدم» برای شما مردها این است که تحت فرمان رهبر بروید جلوی گلوله؛ یعنی تحت مدیریت رهبرتان فحش بخورید، هتک بشوید، اهانت بشوید، ذلت ببینید؛ این ذلت، سجده بر آدم است.