مرحوم جوادی قزوینی:

از استاد خویش حضرت آیت الله آقا سید موسی زرآبادی، خواستم تا اسم اعظمی به من آموزش دهد که با گفتن آن اجابت خواسته شرعی او سریع‌تر واقع باشد.

مرحوم سید فرمودند:

«مستمراً به زیارت عاشورا مداومت کنید»

من سه سال تمام به زیارت عاشورا در ساعتی مشخصی مداومت کردم تا سرانجام در پایان مدت سه سال، حضرت امام حسین (علیه‌السلام) در عالم خواب اسم مورد نظر را به او تعلیم دادند.

مرحوم آقای سید جوادی از این ذکر به عنوان اسم بزرگ یاد می‌کردند؛ اما هرگز خود اسم را بر زبان جاری نکردند تا مبادا کسی آگاه شود و می‌فرمودند این ذکر مستقیماً از خود ابی‌عبدالله (علیه‌السلام) افاضه شده است.

حاج سید جوادی توضیح دادند که امام حسین علیه‌السلام بعد از تعلیم آن ذکر در خواب به او فرمودند: 

آنگاه که تیر حرمله به گلوی مبارک حضرت علی‌اصغر (علیه‌السلام) اصابت کرد و خون از گلویش جاری شد، با مشت آن خون را به هوا پرت کردند؛ زیرا اگر به روی زمین می‌ریخت، عذاب نازل می‌شد و وقتی به هوا پرتاب شد، ملائکه در ربودن آن از یکدیگر سبقت می‌گرفتند.

سیمرغ باف عشق/ص۵۱