گاهی از شدت نگرانی، سرم را پایین می‌اندازم و دست بر پیشانی می‌گیریم... ترسانم از دیدن برخی مقدمات، مقدماتی که بوی ریزش‌ها را می‌دهد... ریزش‌ها و رویش‌های آخرالزمان را می‌گویم که در روایات آمده است. هم برای خودمان نگرانم و هم برای دیگری...

این بار نگران برخی از مداحان عزیز شده‌ام. به خدا قسم که برادرانه و از سر دلسوزی می‌نویسم. برادران من! عزیزان من! حواستان باشد که با داشتن برخی تفکرات و ترویج آن، شیطان شما را گمراه نسازد. شیطان بسیار با تجربه است و می‌داند هر کسی را از چه طریقی گمراه کند. همان‌طور که یک عالم را می‌تواند از مسیر همان علم گمراه کند، یک هیئتی را هم از طریق هیئت می‌تواند گمراه کند. شیطان هر کسی را از طریق خودش فریب می‌دهد.

روزی پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله) به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: ای علی، شیطان به اندازه راهی که تو برای هدایت مردم میدانی، راه برای گمراهی مردم می‌داند.

باید از شنیدن این حدیث خواب از چشم انسان برود و فقط با توسل به اهل‌بیت (علیهم‌السلام) و توکل به خداوند، امید به ماندن در صراط مستقیم را داشته باشیم. 

دوستان مداح و بعضاً سخنران، از خط اسلام ناب و ولی‌فقیه دور نشوید که اگر جز این باشد، ممکن است در مسیر ریزش‌های قبل از ظهور که در روایات آمده است، وارد شوید. 

چرا از خودتان، درباره دین و مسائل الهی در حالی که کارشناس نیستید، نظر می‌دهید و آن را ترویج می‌کنید؟! چرا فکر می‌کنید رعایت حق‌الله و حق‌الناس در مراسم عزای سیدالشهدا اهمیتی ندارد و...! 

چرا می‌گویید «آقا مرا به لاک سیاه همان زنی که پشت دسته‌های عزا می‌رود، ببخش»؟! به خدای حسین فاطمه، سوگند که اگر ذره‌ای، و فقط ذره‌ای آن دختران و مردانشان را به این روش تشویق کرده باشید، در گناه آنان شریک هستید! خداوند با کسی تعارف ندارد. «فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ. وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ‏» پس هر كس به مقدار ذرّه‌اى كار نيك کرده باشد همان را ببيند. و هركس هم وزن ذره‌اى كار بد كرده باشد آن را ببيند. (سوره زلزال) 

اکنون که هجمه‌های دشمن برای بی‌غیرت کردن مردان و بی‌حجاب کردن زنان از هر سو می‌بارد، این‌گونه سخن گفتن چه توجیهی دارد؟! مداح و سخنرانی که واقعاً برای امام حسین علیه السلام عزاداری می‌کند، باید در خط ولایت باشد. رهبر انقلاب می‌فرمایند:

«اینکه ما مجلس عزاداری و مدح سیّدالشهدا را که عظمت او به خاطر شهادت است، عظمت او به خاطر فداکاری در راه خدا است، عظمت او به خاطر گذشت است؛ گذشت از همه چیز، از همه خواسته‌ها، از همه مطلوب‌ها، تبدیل کنیم به یک نقطه سبک، به یک جایی که یک تعدادی جوان، لخت بشوند، بپرند هوا، بپرند پایین و ندانند چه می‌گویند، درست است؟! این شکر این نعمت است که خدا به شما داده؟!»

کسانی که بدون رعایت حجاب و عفاف در مجالس حسینی شرکت می‌کنند، با اصرار به انجام این گناه آشکار، حرمت امام حسین علیه السلام را می‌شکنند و کسانی هم که از حضور چنین افرادی در مجالس حسینی دفاع می‌کنند نیز در گناهشان شریک‌اند.

مگر می‌شود در خط اسلام ناب نبود و گناه آشکار را تایید کرد؟! مگر نبودند کسانی که در خط مسلم‌بن‌عقیل استقامت نکردند و در آخر یا به یاری امام حسین (علیه‌السلام) نرفتند یا حتی بر امامشان شمشیر کشیدند...؟!

حجت‌الاسلام و المسلمین عالی با استناد به روایتی در مورد احوال آخرالزمان می‌گوید: 

«پیامبر اعظم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: مهدی ما، بعد از یک دوران طولانی و حیرت و سرگردانی مومنان، ظهور می‌کند. بسیاری افراد در آن دوران دچار لغزش می‌شوند و به جز افراد مخلص، کسی بر دین باقی نمی‌ماند. در این دوران شیطان با تمام قوا به مومنان حمله می‌کند. چون شیطان می‌داند با آمدن امام‌زمان (علیه السلام)، فلسفه وجودی‌اش تمام می‌شود؛ لذا به دنبال آن است تا جایی که می‌تواند ظهور را به عقب بیندازد. همان گونه که در طول زمان بر علم و آگاهی انسان افزوده می‌شود، جن نیز این‌گونه است. شیطان کنونی با شیطان دو هزار سال پیش، تفاوت بسیاری دارد. چون او نیز رشد دارد ولی از نوع منفی آن که پشت به خداست. اطلاعات هیچ فیلسوف و عارفی به اندازه اطلاعات شیطان نیست. چون هم ساختار و باطن عالم را دیده و هم عمر طولانی کرده است که به فرموده حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) شش هزار سال به عبادت خدا پرداخته است. شیطان در آخرالزمان بیشترین اطلاعات را کسب کرده و نقشه‌هایش بسیار پیچیده است...» (خبرگزاری ایرنا)

این داستان هم خالی از لطف نیست که نقل شده است: در یکی از شب‌ها کمیل بن زیاد به همراه حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) از مسجد کوفه به سوی منزل در حال حرکت بودند. در کنار خانه‌ای صدای دلنشینی را شنیدند که این آیه شریفه را قرائت می‌نمود. «اَمَّنْ هُوَ قانِت آناءَ اللَّيلِ ساجِداً وَ قائماً یَحْذَرُ الآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحمَةَ رَبِّهِ؛ آيا كسي كه در شب به اطاعت خدا و سجده و قيام به سر مي‌برد و از آخرت ترسان و به رحمت خدا اميدوار است، با كسي كه در گناه و كفر زندگي می‌كند يكسان است». كميل كه تحت تأثير قرآن و قاري واقع شده بود، در دل آهي كشيد و دگرگون شد. ولي به زبان، چيزی نگفت. اميرمؤمنان علي(علیه السلام) دريافتند كه کميل، فريب آن قاري که از قضا انسان کج فهمی بود را خورده است. پس به او روي كردند و فرمودند:‌ «نغمه‌هاي این مرد تو را شگفت‌زده و فريفته نكند. چرا كه اين مرد از دوزخيان است! بعد تو را به آن آگاه خواهم نمود». مدتي از اين ماجرا گذشت تا جنگ نهروان پيش آمد. در اين جنگ، همان مقدس مآب‌هاي قرآن خوان به جنگ امیرالمومنین (علیه السلام) آمدند و ایشان را كافر خواندند. كميل نيز همچون سربازي فداكار در كنار امیرالومنین علیه السلام بود. در يكی از روزهاي جنگ، امیرالمومنین علیه السلام به كميل توجه كردند و نوك شمشيرشان را به سر يكی از هلاك‌شدگان خوارج نهادند و به كميل فرمودند: « اَمَّنْ هُوَ قانِت اَنَاءَ اللَّيلِ ‌ساجِداً و قائماً يَحْذَر الآخِرَةَ...» سپس ادامه دادند: «اي كمیل! اين هلاك شده، همان قاري قرآن بود كه در آن شب اين آیه را مي‌خواند، و صداي حزین او تو را دگرگون ساخت!» كميل كه تکان سختي خورده بود، فهميد كه نبايد به ظاهر افراد توجه كرد و فريب خورد. در حالي كه بسيار ناراحت بود، خود را روي پاهاي امیرالمومنین علیه السلام افكند و بوسيد و از خدا طلب آمرزش كرد.

ای عزیزان مداح و سخنران و... از خط احکام اسلام ناب و رهنمودهای رهبر معظم انقلابمان دور نشوید که شیطان از همین طریق شما را به راه خودش می‌کشاند...