پای صنعت زیبایی، حالا به سالنهای مردانه هم باز شده؛ از شیدینگ لب گرفته تا میکروبلیدینگ و کاشت بنمژه. بعضی از پیجهای این حوزه، روزی ۳۰ مشتری آقا دارند و برای یک پکیج کامل، حدود ۱۵ میلیون تومان پول میگیرند.
تکنیکهایی مثل «شکوفههای گیلاس» برای قلوهای کردن لبها، حسابی طرفدار پیدا کرده و تبلیغاتشان مدام روی یک جمله مانور میدهد: «اصلاً تابلو نیست و کاملاً مردانه است!»
اما پشت این کاسبی، مرزهای هویتی در حال فروپاشی است. پسرهایی که تا دیروز زدن یک ضدآفتاب ساده را تهدیدی برای مردانگیشان میدیدند، حالا برای رژ لب دائم و خط چشم کارت میکشند.
فروش رژ لب و خط چشم دائم به مردان کار راحتی نیست؛ پس بازارِ زیبایی دست به دامنِ کلمات شد. تبلیغات این سالنها در سایتها و فضای مجازی پر شده از عبارتهایی که میخواهند خیال مشتری را راحت کنند: «متد کاملاً مردانه»، «اصلاً تابلو نیست» و «نتیجه کاملاً طبیعی». در واقع با این کلمات، خدمات زنان را در صنعت زیبایی به مردان قالب میکنند، به این صورت که: «نترسید! ما روی چشمتان خط چشم میکشیم؛ اما یک خط چشمِ کاملاً مردانه و باابهت!»
وقتی سوزن و رنگدانههای زیبایی اینطور برای مردان عادی میشود، تفاوت نقش زن و مرد هم به مرور رنگ میبازد. چیزی که تبلیغات زیبایی امروز به اسم رسیدگی به خود و جذابشدن به خورد آقایان میدهد، آنها را فرسنگها از تعریف مردانگی دور میکند؛ روندی که اگر ادامهدار باشد، باید فاتحه هویت مردانه را خواند. (تبیان)