گوش دادن فعال، یعنی وقتی همسرتان حرف می‌زند، با تمام وجودتان به او گوش دهید، نه اینکه فقط منتظر باشید نوبت شما شود که جواب بدهید؛ در حالی که گوش دادن معمولی، ممکن است طرف مقابل مشغول نگاه به تلویزیون یا خوردن باشد و یا وسط حرف، آن را قطع کند و قضاوت کند.

چهار اقدام ساده برای گوش دادن فعال

۱. حضور کامل: وسایل مزاحم را کنار بگذار، به سمتش بچرخ، به چشمانش نگاه کن.

۲. بدون قضاوت گوش بده: نگو "این حرفت غلطه" یا "چرا اینقدر حساسی". فقط بپذیر که این احساس اوست.

۳. خلاصه کن (مهم‌ترین تکنیک): بعد از اینکه حرفش تمام شد، با زبان خودت بگو "پس اگر درست فهمیده باشم، تو از این ناراحتی که ...". این کار نشان می‌دهد واقعاً گوش دادی.

۴. همدلی کن، نه همدردی: نگو "وای چقدر بد"؛ بگو "می‌تونم تصور کنم چقدر این حس ناراحت‌کننده بوده."

یک مثال عینی:

همسرت می‌گوید: "از این خسته شدم که همیشه تنهایی کارهای خونه رو انجام می‌دم. انگار اصلاً برات مهم نیستم."

جواب معمولی: "خب من که سر کار بودم، تو هم باید کمک کنی، زیاد به خودت نگیر." (این جواب دعوا راه می‌اندازد)

جواب با گوش دادن فعال: "پس اگر درست متوجه شده باشم، تو از این ناراحتی که من زیاد سر کار هستم و این باعث شده احساس کنی برایت ارزش قائل نیستم و بار همه کارها روی دوش توست، درسته؟" (این جواب دلش را باز می‌کند)

چرا اینقدر گوش دادن مهم است؟

چون وقتی آدم‌ها از هم دلگیر می‌شوند، بزرگ‌ترین شکایتشان این است: "همسرم دیگر مرا نمی‌شنود." گوش دادن فعال به همسرتان می‌گوید: "تو برای من مهمی، حرفت را می‌شنوم و می‌خواهم بفهممت." همین یک تغییر ساده، می‌تواند دیوار سردی را که بینتان افتاده، کم‌کم بردارد.