در بسیاری از آیات قرآن کریم، ایمان و عمل صالح در کنار هم واقع شدهاند به گونهای که نشان میدهد این دو مکمل یکدیگر و جدائیناپذیرند. یعنی ایمان تنها کافی نیست؛ بلکه باید همراه با عمل باشد. چند شاهد مثال:
و (برخی از اهل کتاب و مشرکان) گفتند: خداوند فرزندی برای خود اختیار کرده است. منزّه است او، بلکه آنچه در آسمانها و زمین است از آن اوست و همه در برابر او فرمانبرند.( بقره ۱۱۶)
نكتهها:
اهل کتاب و مشرکان، هرکدام به نوعی برای خداوند فرزندی میپنداشتند، این آیه ردّی است بر این توهّم غلط و نابجا، و ذات خداوند را از چنین نسبتهایی منزّه میداند.
خدا را با خود مقایسه نکنیم. اگر انسان نیاز به فرزند دارد، بهخاطر موارد ذیل است:
۱. عمرش محدود است و میل به بقای خویش و نسل خویش دارد.
خداوند در آیه ۱۰ سوره بقره در وصف منافقان میفرماید: «فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما کانُوا یَکْذِبُونَ»؛ «در دلهای منافقان، بیماری است. پس خداوند بیماری آنان را بیفزاید و برای ایشان عذابی دردناک است، به سزای آنکه (در اظهار ایمان) دروغ میگویند».
پیامها
۱- نفاق، يک مرض روحی و منافق بیمار است. همانطور که بیمار، نه سالم است و نه مرده، منافق هم نه مؤمن است و نه کافر.
کلمه «حشر»، که نام یکی از سورههای مبارکه قرآن کریم است، به معنی بیرون کردن یک جمعیت از یک مکان به صورت دسته جمعی و اجباری است. «لینه» نیز به معنی درخت خرمای خرم و پربار است.
آیهای که موضوع نصرت الهی است، آیه ۵۱ سوره غافر است. «انا لننصر رسلنا و الذین آمنوا فی الحیاة الدنیا و یوم یقوم الاشهاد»؛ بهیقین ما فرستادگان خود و کسانی را که (به آنها) ایمان آوردهاند یاری میدهیم، در زندگانی دنیا (به پیروزی در جنگها و به الهامات خیر) و در روزی که گواهان (اعمال از انبیا و معصومان و فرشتگان) به پا میخیزند (روز قیامت، به یاری در اجرای پاداش و کیفر).
آن امّت بگذشت، آنچه آنان به دست آوردند، براى خودشان است و آنچه شما به دست آوردید، براى خودتان است و شما از آنچه آنان کردهاند، سؤال نخواهید شد. بهزودی بیخردان از مردم، خواهند گفت: چه چیزی آنها(مسلمانان) را از(بیت المقدّس)، قبلهای که بر آن بودند برگردانید؟ بگو: مشرق و مغرب از آن خداست، هرکه را بخواهد به راه راست هدایت میکند. (بقره 141 و 142)
آیا بنا دارید از پیامبرتان سؤالات و درخواستهایی (نابجا) بکنید، آنگونه که پیشازاین، موسی مورد سؤال قرار گرفت، و هر کس کفر را باایمان مبادله کند، پس قطعا از راه مستقیم گمراه شده است./ بقره، ۱۰۸
کافران از اهل کتاب و مشرکان، دوست ندارند که هیچ خیر و نیکی از طرف پروردگارتان بر شما نازل شود. درحالیکه خداوند، رحمت خود را به هر که بخواهد اختصاص میدهد، و خداوند صاحب فضل بزرگ است. بقره/105
نكتهها:
این آیه، از کینهتوزی و عداوت مشرکان و کفّار از اهل کتاب، نسبت به مؤمنان برمیدارد.