به طور کلی از نظر اسلام، شرکت در مهمانیهایی که موجب آلودگیهای اعتقادی، اخلاقی و عملی است، و یا با کار مهمتری در تعارض است، پسندیده نیست و مورد نکوهش واقع شده است؛ لذا شخص مؤمن نباید این گونه دعوتها را بپذیرد.
مهمانداری و مهماننوازی آثار و برکاتی دارد؛ از جمله آن گشایشِ روزی و ریزش گناهان است. پیامبر خدا (صل الله علیه وآله وسلم) در این باره می فرمانید: کسی که اطعام میکند، سریعتر از فرو رفتن کارد در کوهان شتر، به او روزی میرسد.
ضیافت، مهمانداری و مهماننوازی، دستودلباز بودن و سفرهای گشوده داشتن، نشانه جوانمردی و یکی از برجستهترین ارزشهای انسانی و مکارم اخلاقی است. اسلام نیز اهتمام ویژهای به این خصلت والای انسانی دارد و پیشوایان این آیین آسمانی، با تعبیرهای گوناگون و تنبّه آفرین، مسلمانان را به آن، توصیه و تشویق کردهاند.