مصالح جامعه از نوع اقل و اکثر ارتباطی نیست که بگوییم یا همه باید پیغمبر باشند یا همه ابلیس. بین ابلیس تا مقام رسولاللهصلیاللهعلیهوآله میلیونها درجه تفاوت است، و اگر دسترسی به مرتبه عالی میسر نبود، به مرتبهای که اندکی پایینتر از آن است بسنده میشود. این مسئله همینطور پایین میآید تا به حداقل ممکنی برسد که میسر است و نمیتوان از آن صرفنظر کرد.
هدف ما، فقط منافع مادی نیست. امام فرمود: ما انقلاب نکردیم که گروهی از قدرت کنار بروند و گروه دیگری جای آنها بنشینند و همان روشها و همان کارها را داشته باشند. ما برای اسلام انقلاب کردیم و سعادت دنیوی ما هم در گرو اسلام است.
در قرآن کریم و بهطور خاص در روایات، آنقدر درباره علم سخن گفته شده است که انسان تعجب میکند. برای مثال، پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به ابوذر فرمودند: «یا اباذر؛ الجلوس ساعه عند مذاکره العلم أحب إلی الله من قرائه القرآن کلّه إثنی عشر ألف مره»؛ اگر ساعتی در جایی که مذاکره علم میشود بنشینی و گوش بدهی، ثواب آن از قرائت دوازده هزار ختم قرآن بیشتر است.
اشاره: طبق روال نشریه پرتو، ذیلا یکی از سخنرانیهای مرحوم علامه مصباح(ره) تقدیم شده است.
اشاره
در جلسات گذشته، بحثی را تحت عنوان ارتباط اخلاق و سیاست مطرح کردیم و برای روشن شدن موضوع، چند بحث را به عنوان مقدمه مطرح کردیم که شاید برای خیلیها ارتباط آن بحثها، روشن نبود. در این جلسه قصد داریم برای روشن شدن ارتباط این بحثها و همچنین حضور ذهن بیشتر، یک جمعبندی از بحثها ارائه دهیم.
از وظایف واجب حکومت این است که نیاز عمومی مردم را رفع کند. در بحثهای سیاسی دنیا، فقط رفع نیازهای مادی مثل تأمین امنیت کشور و رفع نیازمندیهای عمومی به عنوان وظیفه حکومت مطرح است، یا امروزه مقطعی از آموزش و پرورش عمومی را نیز جزو وظایف حکومت میدانند. اما از نظر اسلام، این نیازها فقط نیازهای مادی نیست و شامل نیازهای معنوی نیز میشود.
اشاره: طبق روال نشریه پرتو، ذیلا خلاصهای از یکی دیگر از سخنرانیهای مرحوم علامه مصباح(ره) تقدیم میشود.
اگر یک روز گفتند در فلان جلسه فلان کسی چنین گفت چرا تو هم سر تکان دادی؟! حسابهای خدا خیلی عجیب است؛ نمیگوید چرا رفتی یک سال، کجا سخنرانی کردی؛ میگوید در آن جلسه فلان کس حرفی زد، تو هم سر تکان دادی؛ به همین اندازه! باید از کسی دفاع میکردی چرا نکردی؟!
بنده به طور شفاهی از ایشان شنیدم که همین انحرافاتی که در یک قرن اخیر در بین مسلمانان در زمینه تفسیر پیدا شده بود، مهمترین عاملی بود که ایشان برای پرداختن بحثهای تفسیری احساس وظیفه کردند.
در دو قرن اخیر، پیشرفت علوم مادی، فنّاوری، و علوم انسانی که در مغرب زمین مطرح شده و مذاهب مختلفی را بوجود آورده بود، طبعاً برای مسلمانها سؤالهایی کلیدی را مطرح میکرد و گروههای خاصی متأثر از این تحولات هم با توجه به گرایش خاصی که داشتند سعی میکردند از قرآن برای تأیید همان گرایشهای خودشان استفاده کنند.