ابوسعید (ابوعلی) حسن بن حسین واعظ بیهقی از علمای شیعه قرن هشتم قمری و معاصر فخرالمحققین و شهید اول. وی در زمان حکومت سربداران می‌زیسته است. از زندگانی او اطلاع چندانی نیست، جز آنچه صاحب ریاض، سید محسن امین در اعیان الشیعه و آقا بزرگ تهرانی در طبقات اعلام الشیعه، در شرح حال و آثار او نوشته‌اند.

محمد بن محمدباقر حسینی مختاری، ملقب به سید بهاءالدین، فقیه، محدّث، متکلم و ادیب شیعی قرن دوازدهم و از شاگردان علامه مجلسی و شیخ حر عاملی. او بیش از شصت اثر در فقه، کلام، حدیث و ادبیات فارسی و عربی دارد. او نخستین مترجم مقتل لهوف به فارسی است.

وی در نائین اصفهان به دنیا آمد. در اصفهان نزد استادانی چون محمد باقر مجلسی و فاضل هندی به کسب علم پرداخت و از آنان و شیخ حر عاملی اجازه روایت حدیث گرفت.

سید جعفر مرتضی عاملی در ۲۵ صفر سال ۱۳۶۴ قدر روستای عیتا الجبل، در ۱۱۰ کیلومتری بیروت به دنیا آمد. نسب خاندان پدری‌اش به «الحسین ذوالدَّمعه»، فرزند زید، فرزند امام سجاد (علیه السلام) می‌رسد.

سید جعفر مرتضی در ۴ آبان سال ۱۳۹۸ش مطابق با ۲۷ صفر سال ۱۴۴۱ق در بیروت درگذشت و در زادگاهش واقع در جبل‌عامل دفن شد.

از زندگی آخوند کاشی اطلاع چندانی در دست نیست. او همواره از دنیا گریزان بود. در منابع به تاریخ ولادت او اشاره‌ای نشده؛ اما چون وی در شعبان ۱۳۳۳ در ۸۴ سالگی درگذشته، احتمالاً در حدود ۱۲۴۹ق به دنیا آمده باشد.

شرف‌الدین علی حسینی استرآبادی نجفی معروف به شرف‌الدین استرآبادی، مفسر و محدث شیعی قرن دهم قمری و از شاگردان محقق کرکی است. هرچند وی در نجف ساکن بود؛ اما اصل او از اِسترآباد بوده است و شاید همانجا نیز متولد شده باشد. علامه مجلسی از وی با تعبیر الفاضل العلامه الزکی یاد کرده است و حر عاملی و افندی نیز او را ستوده‌اند.

شرف‌الدین استرابادی دو کتاب مشهور تألیف نموده است:

1- تأویل الآیات الظاهره

شیخ عباس قمی در قم به دنیا آمد. پدرش محمدرضا قمی فردی متدین و مرجع مردم برای آگاهی از وظایف شرعی بود و مادرش، بانو زینت از زنان متدین و پارسا بود.

شیخ عباس در بازگشت از نجف به قم، ازدواج کرد. وی دختر سید زکریا قزوینی از علمای قم را به همسری برگزید؛ اما این وصلت پس از چندی به جدایی انجامید. محدث قمی هنگامی که در مشهد اقامت داشت، با دختر سید احمد طباطبایی ازدواج کرد. فرزندان وی به نام میرزا علی، میرزا محسن، فاطمه و نجمه از این بانو متولد شدند.

ابوعلی حسین بن عبدالله بن سینا (۳۷۰-۴۲۸ق)، مشهور به ابن‌سینا، فیلسوف مشهور مشایی و پزشک نامدار ایرانی بود.