پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) پس از خود، سه خطر بزرگ را برای امت خویش برشمردهاند:
1. گمراهی پس از شناخت
یعنی انسان با وجود آنکه حق را شناخته، بر اثر شبهات و وسوسههای شیاطین، از راه راست منحرف شود. برای رهایی از این خطر، به خداباوری و دعای راسخان در علم تأکید شده است.
2. فتنههای گمراهکننده
آزمایشهای سختی که تشخیص راه حق را دشوار میکنند. راه نجات در این فتنهها، تمسک به امام و ولیفقیه است؛ چنانکه اهلبیت (علیهمالسلام) به «کشتی نجات» تشبیه شدهاند و امروز مصداق آن، ولیفقیه زمان (امام خامنهای) معرفی میشود.
3. شهوت شکم و شهوت جنسی
افراط در خوردن و شهوتگرایی، سرچشمه سایر گناهان مانند دنیاطلبی، ریا، تکبر، حسد، دشمنی و ظلم است. شهوت شکم حتی مبدأ سقوط آدم و حوا از بهشت دانسته شده است.
نتیجهگیری کلی:
نگرانی اصلی پیامبر، انحراف امت پس از رحلت است؛ چه از طریق شبهات فکری، چه فتنههای اجتماعی، و چه گرفتاری در شهوات. راهکار اصلی، شناخت خدا، پیامبر و حجت الهی، و پیروی از ولیفقیه بهعنوان کشتی نجات در عصر حاضر است.