از نصوص قولی و سیره پیامبر گرامی اسلام، می‌توان گفت که خنده، شوخی و تفریح در اسلام امر شرعی به شمار می‌آید و این به دلیل نیاز فطری انسان است که در مقابل سختی‌های زندگی و آلام و مصیبت‌ها با بعضی از سرگرمی‌ها و تفریح‌ها غم‌های زندگی خود را سبک سازد.

امیرالمومنین علی (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «إِنَ الْقُلُوبَ تَمَلُ کَمَا تَمَلُ الْأَبْدَانُ فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِكْمَة» (بحار الأنوار (ط - بیروت) ؛ ج67؛ ص61)؛ دل‌ها همچون بدن‌ها خسته می‌شوند، با لطیفه‌ها به آن‌ها استراحت دهید. 

در فرهنگ وحی از زن به عظمت یاد شده و اختصاصی به قرآن ندارد؛ بلکه در انجیل، تورات و صحف خلیل اللّه نیز مطرح بوده است. با فرشتگان تکلم نمودن و بشارت آن‌ها را دریافت کردن، سخن خویش را با آن‌ها در میان گذاشتن، و سخن آنان را شنیدن، این‌ها همه مواردی است که زن نیز همانند مرد در همه این صحنه‌ها سهیم بوده و اگر پدر پیامبری، با ملائکه سخن می‌گوید، مادر پیامبر نیز، با آن‌ها گفتگو دارد.

دکترسیدمحسن میر باقری

خشم یک احساس طبیعی و ضروری برای همه دختران است؛ به گونه ای که خالی کردن خشم حتی مفید تشخیص داده شده است. خالی کردن خشم نوعی تصفیه است و هر فردی باید خشم را از بدن خود خارج کند، اما نشان دادن خشم از راه فریاد برآوردن، پرتاب کردن اشیا و یا له کردن آنها زیان هایی برای دختران و خانواده هایشان در پی خواهد داشت. در عین حال راههای درست و صحیحی وجود دارد که به دختران کمک می کند خشم شان را تحت کنترل داشته باشند؛ برخی از راههای سالم به این ترتیب است:

شالوده هیچ خانواده‌ای بدون گذشت و ایثار استوار نمی‌ماند. در خانه‌ای که تمام افراد آن در اندیشه منافع شخصی خود باشند و خبری از فداکاری نباشد، مهر و صفایی در میان نخواهد بود.

در زندگی خانوادگی حضرت علی (ع) و زهرا (س)، شاهد نمونه‌های بارز ایثار و فداکاری هستیم که به نمونه‌ای از آن اشاره می‌کنیم:

صبح یکی از روزهایی که علی (ع) و فاطمه (س) در کنار هم بودند، علی (ع) برای رفع گرسنگی شدید خود، غذایی را از همسرشان طلب کردند. زهرا (س) گفتند: خود دو روز است که چیزی نخورده‌ام و هرچه در خانه بود، برای شما و فرزندان آوردم.

روزی مردی نزد امام حسین علیه السلام آمد و پیش از آن که سلام کند، گفت: خداوند به شما عافیت بدهد، حالتان چطور است؟

حضرت در جواب فرمودند: خداوند تو را عافیت بدهد، اول سلام بده بعد سخن بگو؛ زیرا سلام کردن مقدم است بر هر سخن و نیز فرمودند:

لِلسَّلَامِ سَبْعُونَ حَسَنَةً تِسْعٌ وَ سِتُّونَ لِلْمُبْتَدِئِ وَ وَاحِدَةٌ لِلرَّاد

سلام هفتاد ثواب دارد که شصت و نه ثواب آن متعلق به کسی است که سلام می‌کند و یک ثواب متعلق به کسی که جواب می‌دهد.

چند نکته درباره سلام