آیا نمی‌توان اثبات کرد به جز مسائل و مشکلات مالی، یکی از تهدیدهای واقعی و خطرناک برای یک رابطه سالم و سعادتمند میان همسران، منفی نگری یکی از طرفین است؟

پیامبر - صلی الله علیه و آله - فرمودند: «هیچ دارویی نیست، مگر اینکه اثر سوئی به همراه دارد» 

پیشگیری همیشه آسان‌تر و راحت‌تر از درمان است؛ زیرا درمان از طریق داروهای شیمیایی و یا بعضی داروهای گیاهی غالباً با اثرات سوء همراه است و عوارض جانبی منفی در بدن به جا می‌گذارد و چه بسا بعضی اوقات درمان امکان‌پذیر نیست. علاوه بر این از نظر اقتصادی هزینه درمان خیلی بیشتر از هزینه پیشگیری می‌باشد.

بهره‌گیری از نعمت‌های خداوند در سلامت انسان و رفاه او نقش زیادی دارد، یکی از نعمت‌های خداوند «آب» است که نقش آن در بهداشت و سلامتی بر همه روشن است.

ابوالفضل خراسانی 

 

روزه ابعاد گوناگونی دارد و از نظر مادی و معنوی، آثار فراوانی در وجود انسان می‌گذارد. علاوه بر آثار معنوی و اخلاقی که در انسان دارد و جزء مهم‌ترین فلسفه تربیتی آن محسوب می‌شود، آثار جسمی و بهداشتی زیادی نیز به همراه دارد.

در روایت معروفی چنین آمده است که: خدای متعال می‌فرماید هیچ ظرف پری نزد من مبغوض‌تر و بدتر از شکمی نیست که پر از غذا باشد.

امام رضا علیه‌السلام می‌فرمایند: «فالجسد بهذه المنزلة و بالتدبیر فی الاغذیة و الاشربة یصلح و یصح و تزکو العافیة فیه» پس بدن بمنزلت همان زمین است به تدبیر عاقلانه‌ای که در خوراک و نوشاب بکار می‌رود صحیح و سالم می‌ماند و نیروی سلامتی در آن زیاد می‌گردد.

جامعه را تک‌تک افراد آن می‌سازند؛ بنابراین برای داشتن جامعه‌ای سالم، باید سلامت همه مردم را در نظر داشت. حتی با ارائه بهترین خدمات به بیماران مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی درمانی، نمی‌توان از وضعیت سلامت جامعه مطمئن بود. آنچه سلامت عمومی بر آن تأکید دارد، توجه به مردم، پیش از بروز بیماری است. سلامت عمومی، رویکردی کنشگرا دارد، نه واکنش‌گرا.

شیر مایعی است که هم انسانِ تشنه را سیراب و هم انسان گرسنه را سیر می‌کند. اما در گروهی از روایات شیر به عنوان غذایی تقویت کننده معرفی شده است. بر طبق این روایات، شیر نوشیدنی‌ای است که استخوان‌ها را مستحکم و بدن را نیرومند می‌سازد و ضعف را از تن آدمی می‌زداید. ابوالحسن اصفهانی می‌گوید: نزد امام صادق علیه‌السلام بودم. مردی به آن حضرت عرض کرد من احساس ضعف می‌کنم؟ [چه کنم؟] حضرت در پاسخ فرمودند: «بر تو باد به نوشیدن شیر؛ زیرا شیر گوشت بدن را می‌افزاید و استخوان‌ها را محکم می‌سازد».

صدای آلارم تلفن همراه می‌آید. سراسیمه با چشمانی که به یک کاسه خون بی‌شباهت نیست و سر‌دردی مزمن توام با استرس و دلهره از خواب برمی‌خیزیم. کمی چشمانمان را می‌مالیم. داده‌های گوشی را فعال می‌کنیم. البته اگر از شب قبل خاموشش کرده باشیم. از یک پیام‌رسان به پیام‌رسان بعدی سرک می‌کشیم. پیامک‌ها و ایمیل‌ها را چک می‌کنیم. شاید هم سری به بازی اینترنتی که دیشب نیمه‌کاره رهایش کردیم بزنیم. آخر سر هم نگاهمان به ساعت می‌افتد و می‌بینیم «ای‌دل‌غافل» نیم ساعت است که سرمان را کرده‌ایم در این ماسک!