آیت الله سید علی قاضی (ره) نماز اول وقت را مربی هر انسانی می‌دانست که می‌شود با مراعات آن به کمال رسید: «اگر کسی نماز واجبش را در اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسید مرا لعن کند!» 

معتقد بود همین که کسی مقید به خواندن نماز اول وقت حتی بدون حضور قلب باشد، نماز کارش را درست خواهد کرد. 

چندین مرتبه وصیت‌نامه نوشته بود. در آخرین وصیت دوازدهم صفر ۱۳۶۵ قمری یعنی یک سال قبل از رحلت گفته بود:

تویی

عاشقی، در خانه‌ی معشوقش را زد. معشوق هم از آن طرف در پرسید: «کیستی؟» عاشق در جواب گفت: «منم». معشوق، او را به خانه‌اش راه نداد و گفت: «تو هنوز خامی. باید آتش فراق، تو را پخته کند. در این خانه جایی نداری. برو».

شبی پسر کوچکی یک برگ کاغذ به مادرش داد. مادر که در حال آشپزی بود، دست‌هایش را با حوله تمیز کرد و نوشته‌ها را با صدای بلند خواند! 

پسر کوچولو با خط بچه‌گانه نوشته بود:

صورت‌حساب!

تمیز کردن باغچه ده هزار تومان

مرتب کردن اتاق خواب ده هزار تومان

مراقبت کردن از برادر کوچکم ده هزار تومان

بیرون بردن سطل زباله ده هزار تومان

نمره خوب در درس ریاضی ده هزار تومان

جمع بدهی شما به من پنجاه هزار تومان!

پیغام حضرت

سال‌های بسیاری در قنوت سرور عزیزمان حضرت آیت الله العظمی بهاءالدینی، آیات نورانی قرآن کریم و دعاهای مرسوم را می‌شنیدیم تا اینکه متوجه شدیم مدتی است دعای ایشان فرق کرده و هنگام قنوت برای حضرت مهدی (علیه‌السلام) دعا می‌کنند: «اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن صلواتک...»

روزی که در محضر ایشان بودیم و فرصت مناسبی فراهم بود، از تغییر دعا در قنوت سوال کردیم. ایشان پاسخ دادند:

«حضرت پیغام دادند که در قنوت به من دعا کنید».

(به نقل از کتاب: آیت بصیرت)

 

ارزش مغز

سنگ

چشم جوانمردان

حکایت آورده‌اند که: جوانمردی غریبی را مهمانی کرد. چون از طعامْ خوردن فارغ شدند، کنیزکی بیامد و آب بر دستِ ایشان می‌ریخت، تا دست می‌شستند.  آن مرد غریب گفت: «در فتوّت زشت است که زنی آب بر دست مردان ریزد.»

یکی از آن جوانمردان گفت: «چندین سال است تا در این مُقامم و هر روز به سفره این جوانمرد حاضر شده‌ام و هرگز ندانسته‌ام که زن آب بر دست من می‌ریزد یا مرد؟ چشم بر هم باید، تا ما را دل بدان نکشد که در حقِّ آزادْ مردی به طعن مدخل سازیم.»

 

پیشوای صادق

همت و جوانمردی

حاتم طایی را گفتند: از تو بزرگ همت‌تر در جهان دیده‌ای یا شنیده‌ای؟ گفت: بلی. یک روز چهل شتر قربان کرده بودم امرای عرب را و خود به گوشه صحرا به حاجتی بیرون رفتم. خارکنی را دیدم پشته فراهم آورده. گفتم: به مهمانی حاتم چرا نروی که خلقی بر سماط او گرد آمده‌اند؟ گفت:

هر که نان از عمل خویش خورد

منت حاتم طایی نبرد

من او را به همت و جوانمردی از خود برتر دیدم.

 

در مذمت عُجب

ابوالحسن محمّد بن عبداللّه هروی می‌گوید: مردی از اهالی بلخ با غلامش به زیارت حضرت امام رضا (علیه‌السلام) آمد، خود و غلامش آن حضرت را زیارت کردند. ارباب بالای سر حضرت آمد و مشغول نماز شد و غلام پایین پای حضرت به نماز ایستاد. چون هر دو از نماز فارغ شدند به سجده رفتند و سجده را طولانی نمودند، ارباب پیش از غلام سر از سجده برداشت و غلام را صدا کرد، غلام سر از سجده برداشت و گفت: لبیک ای مولای من!